Onze vereniging brengt kinderen uit de meest besmette gebieden van Wit-Rusland (voornamelijk de streek rond Gomel) naar België om hen hier een gezondheidsvakantie van één of twee maanden aan te bieden in Vlaamse huisgezinnen. Deze kinderen komen voornamelijk uit arme gezinnen.

Deze kinderen komen per Belgische luxebus (een reis van ongeveer 34 uur) naar België. Er zijn stopplaatsen in Limburg, Brabant, Oost- en West-Vlaanderen.
Tijdens deze lange busreis wordt om de vier uur gestopt (wanneer de chauffeurs wisselen), zowel voor een sanitaire stop als om de hongerige magen te vullen.
De kinderen worden begeleid door Belgische begeleiders en Wit-Russische tolken. Op de bus is toilet en video voorhanden, eten en drinken wordt vanuit België meegenomen.

Je merkt duidelijk het verschil tussen de kinderen die voor het eerst komen en kinderen die reeds in een gastgezin hebben verbleven. Bij de eersten een beetje angst in de ogen voor het onbekende, bij de anderen vreugde om wie ze zullen terugzien en om wat ze opnieuw hopen te beleven.

Als ze vier weken later opnieuw vertrekken zijn ze onherkenbaar: allen dragen ze kleurige westerse kleren, zeulen met te zware koffers, ze zijn enkele kilo’s aangekomen en ze zijn moeilijk stil te krijgen. Het afscheid is dan ook emotioneel geladen.

Nee, het zijn niet allemaal engeltjes. Ze hebben hun karakter, net als onze Belgische kinderen. Maar algemeen kunnen we wel stellen dat deze kinderen - mede door hun strengere opvoeding - gehoorzaam en rustig zijn. Tijdens de busreis zijn er nooit problemen: gedisciplineerd verlaten ze de bus op de stopplaatsen, ze wachten geduldig tot ze hun boterhammetje en hun drinken krijgen, en zitten rustig op de bus tijdens de lange reis.

Wanneer ze voor de eerste keer bij het gastgezin aankomen zijn ze onwennig (dat zouden wij ook zijn, in een totaal vreemde omgeving met een totaal andere taal), maar ze passen zich zeer vlug aan. Misschien is de taal de eerste dagen wel een probleem, maar de ervaring heeft ons geleerd dat onze tolken zeer weinig moeten tussenkomen om taalproblemen op te lossen. Je staat ervan versteld op welke korte tijd ze Nederlands begrijpen (kinderen die reeds langere tijd komen spreken vaak ontzettend goed onze taal). Bovendien krijgen alle nieuwe gastgezinnen een woordenlijst met de meest elementaire woorden en zinnen, met de phonetische uitspraak in het Nederlands en het Russisch. Zijn er nog problemen: een telefoontje naar de provinciale voorzitter, en de tolk wordt ingeschakeld.

Wat eten betreft, zullen ze misschien wel weigerachtig staan tegenover groenten die ze in Wit-Rusland niet kennen (of die te duur zijn om te kopen). Forceer niets, laat hen eens proeven, vaak smullen ze daarna des te meer.
Fruit is in Wit-Rusland duur. Vele kinderen zijn verzot op bananen en druiven, wanneer ze de kans krijgen om deze in België te eten. En ook ijs is een geliefkoosd nagerecht.

We kunnen het niet genoeg benadrukken: laat voor deze kinderen dezelfde regels gelden als voor je eigen kinderen. Het is niet de bedoeling om hen te verwennen, maar om hen als kind van het gezin te behandelen. Duidelijke afspraken maken met het kind kan latere problemen vermijden.

Ze hebben soms andere gewoontes, en vaak kennen ze onze gebruiken niet. Geef hen de kans om zich aan te passen, en het wordt zowel voor het kind als voor uw gezin een droomvakantie.